اللّه ، مطاع [ 1 ] و ممتثل [ 1 ] گشت به حكم « 1 » آنك بنده را تربيت پارس بوده است ، اگر چه بلخى نژادست و تقدير [ 2 ] معاملات و قانون آن ، به ابتداء اين دولت قاهره - ثبّتها [ 3 ] اللّه - چون ركن الدوله خمارتگين [ 4 ] را به پارس فرستاد ، جدّ بنده ، بسته است [ 5 ] و اين مجموعه را به حسب حال ، تأليف كرد ، بر طريق اختصار [ 6 ] و ايجاز و با آنك بنده آن احوال شناخته است و نيز انساب و تواريخ ملوك و پادشاهان از عهد گيومرث تا آخر وقت به تحقيق دانسته و اخبار ايشان چنانك بر آن اعتماد باشد ، خوانده ، درين مجموعه ، فصلى مختصر افزود . اما يعلم [ 7 ] اللّه ، كى گشايش طبع و قريحه بنده ، اندرين تأليف و نگاه داشت ترتيب آن ، از آن در - خواست لطيف و املاء شافى بود ، كى خداوند عالم - خلّد اللّه ملكه - در آن فرمان عالى ، به خطّ شريف - زاده اللّه شرفا - فرموده بود ، چه صورت نبندد كى هيچ حكيمى ، چندان نكت پر معنى ، در پرسيدن حال ولايتى ، ايراد تواند كردن يا مانند آن دقايق ، چنان مختصر و خوب نگاه داند داشتن و دانايان گفته‌اند همچنان كى در نظم ، طبع شاعر از معانى ممدوح گشايد ، امّا اين طبع كاتب ، از « 2 » املاء و درخواست مخدوم گشايد ، امّا اين ، تأييد آسمانى و فّريزدانى و عنايت ربّانى است كى مددهاء نور آن به نفس شريف و خرد روشن و خاطر [ 3 ] اعلى سلطانى شاهنشاهى - ضاعف اللّه انواره [ 8 ] - [ 4 f ] مىپيوندد تا هر چه بر انديشهء

--> ( 1 ) . bp : و به حكم . ( 2 ) . B : ناخواناست . p : كاتبان . ( 2 ) . P : ندارد .